Nowy program przygotowania do Pierwszej Komunii – schemat organizacyjny

Uważasz to za ciekawe i wartościowe

Schemat organizacyjny nowego programu przygotowania do Pierwszej Komunii

Harmonogram spotkań, nabożeństw i rozdawania materiałów, uwagi metodyczne

Zapisy

Zwykle „zapisy” czynione są na początku nowego roku szkolnego. Z jednej strony to naturalne, z drugiej tracimy w zasadzie wrzesień, bo zanim się ogłosi, zanim się powtórzy, zanim to dotrze, zanim wszyscy to zrobią, mija sporo czasu. Propozycja zorganizowania zapisów w czerwcu pewnie burzy odwieczny porządek, ale pozwala zacząć od września „z kopyta”. Pośpiech jest tym bardziej ważny, że na „dzień dobry” proponujemy festyn. Im wcześniejsza niedziela tym większa szansa na lepszą pogodę.

W zapisach to rodzice powinni być aktywną stroną i zdobyć się na akt wyrażenia woli, by dziecko przystąpiło do Komunii. Powinien to być coś co wymaga „fatygi” i osobistego zaangażowania.

W naszym programie wygląda to w następujący sposób:

Do rodziców kierowany jest list. Można go wyłożyć w kościele lub dostarczyć rodzicom w inny sposób.  List zawiera meritum przygotowania ale nie wchodzi w szczegóły. Wskazuje na rodziców jako głównych przygotowujących do Komunii i jest zaproszeniem, by w tej sprawie umówić się i spotkać z duszpasterzem na spotkaniu. Zapraszamy na spotkanie oboje rodziców i dziecko. Jak takie spotkanie może wyglądać można przeczytać i zobaczyć [TUTAJ

Spotkanie ma na celu osobiste przekazanie, że: „Chcę jasno powiedzieć, że nie przygotuję waszego syna/córki do Pierwszej Komunii. Musicie to zrobić sami”. Podajemy racje, argumenty, zachęcamy rodziców. To ważne – zwracamy się do obojga, bo OBOJE są potrzebni dziecku.

Na spotkaniu otrzymują deklarację, którą powinni wypełnić w domu i odnieść przy najbliższej okazji. W deklaracji jest miejsce na dane dziecko, dokładny opis przygotowania oraz wyrażenie woli (bądź odmowa) skorzystania z pomocy parafii oraz otrzymywania raz w tygodniu sms-ów.

Przy okazji zapisów dobrze jest mieć prezent dla dziecka i dla rodziców. Na przykład w formie małej książeczki. Jeden z nich (dla dziecka) można wręczyć przy spotkaniu a dla rodziców przy oddaniu deklaracji.

Cykl wstępny

Cykl wstępny to najpierw krótkie spotkanie organizacyjne. Przekazujemy jeszcze raz jak będzie wyglądało przygotowanie. Raz jeszcze przypominamy o rodzicielskiej odpowiedzialności za to przygotowanie. Jeśli jest to w zwyczaju wybieramy „komitet komunijny” od spraw fotografa, dekoracji i wszelkiej organizacji, informujemy o strojach, datach itd.

Mimo charakteru organizacyjne zadbajmy o ciepło i dobry nastrój. Pogratulujmy dzieci, niech rodzice urosną w dumę.

Na koniec gorąco zaprośmy na festyn, krótko omawiając jego program.

Kolejny etap to spotkanie integracyjne – tydzień później. Po prostu festyn. To co jest ważne, to aktywna obecność duszpasterza odpowiedzialnego za przygotowanie. Najlepiej gdyby sam animował niektóre zabawy a przynajmniej brał w nich udział, gdy animować będą inni. Ważne jest, by RAZEM poszaleć. Istotne jest „RAZEM”. Kilka zabaw na taki festyn znajdziesz [TUTAJ]

Cykl I

Uwagi wspólne do wszystkich cykli:

Każdy cykl otwiera wspólne spotkanie rodziców i dzieci. Na spotkaniu należy zrobić coś wspólnie – na przykład razem zaśpiewać pieśń. Z jednej strony może to być przygotowanie do uroczystości ale znowu ważniejsze jest „RAZEM”. Jeśli robimy coś wspólnie to jednoczymy się. Zwłaszcza jak nas pochwalą, albo jak RAZEM pośmiejemy się, że nam jeszcze nie wychodzi.

Kolejnym elementem jest konferencja. Każda z konferencji w różnej formie zmierza do dwóch celów – (1) budzenie wiary w rodzicach przez głoszenie kerygmatu oraz (2) budzenie odpowiedzialności w rodzicach za przygotowanie dzieci. Nie powinien to być kerygmat rozkładany w częściach na poszczególne spotkania, jest między nimi zbyt duża odległość. Na każdej konferencji głosimy cały kerygmat.

Spotkanie to także miejsce uroczystego wręczenia różańca, Pisma Świętego (Pallotyni mają małe Nowe Testamenty za 5 zł jeśli nabywca zadeklaruje ich rozdawanie) i książeczki do nabożeństwa. Nie jest to dogmat i możliwe tu są modyfikacje, ale te trzy rzeczy wydają się sensowne. Ważne, by te rzeczy dzieciom wręczali rodzice. Dlaczego tak? Zobacz [TUTAJ].

Proponuję też obrzęd modlitwy – błogosławienia dzieci przez rodziców.

Po spotkaniu, w kolejne niedziele, w kościele czekać będą na rodziców i dzieci przygotowane pomoce. Będzie to kartka formatu A4, złożona na pół z dziurkami do wpięcia w skoroszyt. Strona 1 i 2 przeznaczona jest dla rodziców, strona 3 i 4 przeznaczona jest dla dziecka. Strony rodzicielskie zawierają pomysły na ich rozmowę religijną z dzieckiem, wspólne zajrzenie do Pisma Świętego, zachętę do jakiejś formy modlitwy. Strony dla dziecka zawierają historię Jezusa – Kolorowy obrazek – scenka, krótki tekst, odniesienie do Biblii, jakieś proste zadanie, zagadka, rebus…

Uwagi do cyklu I:

W spotkaniu rozpoczynającym cykl I, jeśli wszystko wypadnie dobrze (mniej więcej połowa września), możemy nawiązać do postaci św. Stanisława Kostki. Na tym spotkaniu rodzice wręczą dzieciom różaniec.

Rozdawanie materiałów od ostatniej niedzieli września – kolejne siedem niedziel

Cykl II

W połowie listopada wspólne spotkanie rodziców i dzieci, wręczenie Pisma Świętego

Rozdawanie materiałów od Niedzieli Chrystusa Króla, przez cztery niedziele Adwentu, niedzielę Świętej Rodziny (lub niedzielę po Nowym Roku), do Niedzieli Chrztu Pańskiego – siedem niedziel.

Na zasadzie dobrowolności i spontaniczności dodatkowe spotkanie – wspólne śpiewanie kolęd przy żłóbku w Niedzielę Chrztu Pańskiego.

Cykl III

Przed niedzielą poprzedzającą Środę Popielcową wspólne spotkanie rodziców i dzieci, wręczenie książeczki do nabożeństwa.

Rozdawanie materiałów od niedzieli przed Środą Popielcową, przez pięć niedziel Wielkiego Postu, Niedzielę Palmową, do Niedziela Miłosierdzia – osiem niedziel

Ostatnia prosta, próby i Uroczystość

Zakończeniem przygotowań jest coś w rodzaju skrutynium. Raz jeszcze zapraszamy rodziców i dziecko. Pytamy dziecko, czy (1.) „Rozmawialiście w domu na religijne tematy?” (2.) „Czy modliliście się razem?” (3.) „Czy razem czytaliście Pismo Święte?” (4.) „Czy wspólnie chodziliście do kościoła?” Te pytania rodzice znają od roku, powtarzane i przypominane będą przy każdej okazji. Następnie pytamy rodziców: „Czy według was dziecko jest przygotowane do Komunii i czy dopuszczacie je do Komunii?” Znowu pytamy dziecko: „Komunia, którą niedługo przyjmiesz to nie jest zwykły opłatek, jak na przykład na wigilii. Wierzymy, że w czasie Mszy Świętej staje się prawdziwym Ciałem Chrystusa i Prawdziwą Krwią. Czy wiesz o tym i czy wierzysz w to?” I ostatnie pytanie: „Czy chcesz przyjąć Komunię?” Absolutna większość dzieci rozpromienia się mówiąc „tak!”, można to skomentować. Jak taka rozmowa wygląda możemy zobaczyć na ostatnim filmie [TUTAJ].

A próby i uroczystość robimy ze szlachetną prostotą. Naprawdę wystarczą dwie próby po 45 minut. Na czym to polega przeczytasz [TUTAJ].

Miło będzie jak skomentujesz, coś zaproponujesz, o coś się zapytasz.
Uważasz to za ciekawe i wartościowe

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *